ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ: ΤΟ ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ: ΤΟ ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ: ΤΟ ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

Γράφει η Αικατερίνη Δαουτάκου, υπεύθυνη της Γραμματείας των Διεθνών Σχέσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Διεύθυνσης Αθηνών, προπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.//

Όταν ακούμε για πόλεμο , πολλές σκέψεις και εικόνες  μπορούν να έρχονται στο μυαλό κάποιου , από τις απλές μέχρι και τις πιο σύνθετες , Σαφώς, οι σύγχρονες μορφές του δεν περιορίζονται στη  χρήση του απαραίτητου στρατιωτικού εξοπλισμού και στην βία, αλλά στην άσκηση εξουσίας και επιβολής στον κυβερνοχώρο του Διαδικτύου, μέσω των επιθέσεων.

Τα χτυπήματα των τελευταίων ετών είναι πολλά και γνωστά τα περισσότερα. Ένα από αυτά, και το πιο πρόσφατο,είναι των Τούρκων χάκερς , Aslan Neferler Tim , στην σελίδα του Έλληνα Πρωθυπουργού . Υποστηρίζεται ότι είχε άμεση σχέση με την αντίδραση των Ελλήνων,  για την ανάγνωση του Κορανίου στην Αγία Σοφία . Η συγκεκριμένη επίθεση ,εδώ και 2 μέρες έχει προκαλέσει αλλεπάλληλα χτυπήματα μεταξύ των κρατών. Από την μεριά τους ,οι Έλληνες Anonymous σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη έχουν χτυπήσει 300 ιστοσελίδες του Τούρκικου επιτελείου, και αντίστοιχα οι γείτονες μας μόλις 15 .

Αν και το παραπάνω δεν αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές επιθέσεις μεταξύ  των κρατών στον κυβερνοχώρο, όπως του ISIS ,της Αμερικής στην Ρωσία . Δεν είναι δυνατόν να παραλείψουμε ότι αξιωματούχοι βουλευτές και πρόσωπα της κυβερνήσεως κάνουν δηλώσεις σχετικά με αυτό το γεγονός. Ταυτόχρονα, λαμβάνουν θέσεις μάχης και άμυνας ,προκαλώντας με αυτό τον τρόπο ,τον φόβο και την ταραχή σε εκατοντάδες πολίτες και στο κρατικό μηχανισμό .

Όμως , με ποιο κριτήριο , θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τις διαδικτυακές επιθέσεις ως τακτική πολέμου;

Με βάση το γεγονός ότι πολλές κυβερνήσεις  χρησιμοποιούν πληρωμένους επαγγελματίες, όχι απλώς για να χακάρουν, αλλά να κρακάρουν μία επίσημη ιστοσελίδα ενός  φορέα , έχοντας ως σκοπό όχι μόνο την κατασκοπεία , αλλά και την εξουδετέρωση του πολιτικού αντιπάλου σε διακυβερνητικό και σε παγκόσμιο επίπεδο, μας αφήνει το περιθώριο να υποστηρίξουμε ότι αποτελούν ένα νέο είδος πολέμου. Συγκεκριμένα , θα μπορούσε να τις  χαρακτηρίσουμε ως μία ηλεκτρονική διένεξη μεταξύ των δρώντων  που αλληλεπιδρούν και αντιδρούν μέσα στην παγκόσμια κλίμακα.

Ωστόσο ,στο αντίποδα αυτών των πληρωμένων επαγγελματιών υπάρχουν  οι λεγόμενες “χακτιβιστικές ” ομάδες, που αντιτίθενται με τις ενέργειες τους, και έχουν συμβάλλει  στην καταπολέμηση κάποιων συμφερόντων  .Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι Anonymous που έχουν βοηθήσει ενεργά στον αγώνα εναντίον του ηλεκτρονικού εγκλήματος , της λογοκρισίας, της διευθέτησης των διεθνών ζητημάτων και των πολιτικών εξελίξεων με το δικό τους τρόπο . Είτε πολεμώντας το φαινόμενο ISIS , είτε αποκαλύπτοντας κυβερνητικά μυστικά σε βάρος πολιτών όπως στην Αυστραλία το 2010  ,είτε με άλλες συλλογικές διαδικτυακές δράσεις , αναλόγως με τα απαραίτητα διαδικτυακά μέτρα που θεωρεί ότι η ομάδα ότι πρέπει να πάρει κάθε φορά.

Σε γενικό πλαίσιο , το  φαινόμενο των διαδικτυακών επιθέσεων είναι ένα διφορούμενο θέμα , το οποίο δεν το έχουμε εντρυφήσει πλήρως και θα μας απασχολήσει ακόμα και για πολλά χρόνια, ως τακτική διένεξης σε διεθνή κλίμακα . Το μόνο σίγουρο είναι ότι σε μία ανώνυμη μάχη και με μόνη σύμμαχο την οθόνη του υπολογιστή , δεν μπορούμε να κρίνουμε τα εμπλεκόμενα μέρη , αλλά τις εξελίξεις μετά την συμβολή τους.

keasm

Leave a Reply

Close