ΚΕΑΣΜ EXPERTS: ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤRUMP ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΕΑΣΜ EXPERTS: ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤRUMP ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΕΑΣΜ EXPERTS: ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤRUMP ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

karakwnstanoglou"Οι επιπτώσεις της εκλογής Trump για την Ελλάδα"

 

του Δρ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου,

Διεθνολόγου, μόνιμου Λέκτορα Νομικής Α.Π.Θ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ )

 

 

            Το μη αναμενόμενο αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών και η ρητορεία της προεκλογικής εκστρατεία του νέου Προέδρου των Η.Π.Α. έχει προκαλέσει πολλά ερωτήματα και κάποια ανησυχία διεθνώς, αλλά ιδίως στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ένας αντισυστημικός Πρόεδρος που δεν γνωρίζει ιδιαίτερα την πολιτική αλλά, προφανώς, αντλεί το πλεονέκτημά του από την τεράστια επιχειρηματική επιτυχία του, πώς θα πολιτευθεί ως «πλανητάρχης»;

            Για την ώρα βέβαια, μόνο σε υποθέσεις μπορούμε να προβούμε, αναμένοντας να διαμορφώσει ο κ. Τραμπ το επιτελείο του, να αναλάβει την εξουσία, να προβεί στις προγραμματικές δηλώσεις του και να δείξει τα πρώτα δείγματα γραφής, τόσο στη σχέση του με το Αμερικανικό κατεστημένο (δομές εξουσίας) όσο και στις σχέσεις του με την παγκόσμια κοινότητα, όπου ο ρόλος των Η.Π.Α. είναι καθοριστικός ακόμη, παρά την πολυπολική διάρθρωση της μεταψυχροπολεμικής διεθνούς κοινωνίας. Αυτή η μεταβατική περίοδος που συνήθως διαρκεί ένα εξάμηνο, περικλείει πολλούς κινδύνους μονομερών ή μη σύννομων ενεργειών από ισχυρούς διεθνείς «παίκτες» (π.χ. Τουρκία, Ρωσία) με μικρές πιθανότητες να συναντήσουν αποτελεσματική αμερικανική αντίσταση.

            Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μερικές υποθέσεις (προσωρινού βέβαια χαρα­κτήρα) με βάση τα όσα γνωρίζουμε ή μπορούμε να εικάσουμε για την πολιτική του νέου Προέδρου.

  1. Η εμπλοκή των Η.Π.Α. για τη ρύθμιση του Ελληνικού χρέους μάλλον θα πε­ριοριστεί και θα αφεθεί το θέμα να ρυθμιστεί από τους Ευρωπαίους δανειστές μας και το Δ.Ν.Τ. (εφόσον αυτό παραμείνει στο Ελληνικό πρόγραμμα) στη βάση τεχνο­κρατικών αξιολογήσεων.
  2. Οι Η.Π.Α. θα περιορίσουν την οικονομική συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ, απαιτώντας ουσιαστική αύξηση των αμυντικών δαπανών των Ευρωπαίων εταίρων (το γνωστό και από τη δεκαετία του 1990 ως burden sharing).
  3. Μάλλον θα πρέπει να αναμένεται ένας νέος αυτοπεριορισμός των Η.Π.Α. σε σχέση με τη στρατιωτική εμπλοκή τους σε περιοχές διεθνών κρίσεων (π.χ. Μέση Ανατολή, Ουκρανία) αφήνοντας περισσότερο χώρο για ευρωπαϊκή συμμετοχή.
  4. Στο παραπάνω, βέβαια, καθοριστική θα είναι και η πολιτική και οι πρωτοβουλίες της Ρωσίας. Άλλωστε, ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει η επιτυχής υλοποίηση ή όχι της πρόθεσης του νέου Αμερικανού Προέδρου να εγκαινιάσει μία καλύτερη κατανόηση και ίσως μία νέα στρατηγική σχέση με τη Μόσχα. Με δεδομένο όμως τον καθορι­στικό ρόλο των μηχανισμών ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής στις Η.Π.Α., για τον τελικό καθορισμό της ακολουθητέας πολιτικής, τα περιθώρια δραστικών αλλαγών από τον νέο Πρόεδρο, μάλλον θα καθορισθούν από την πραγματική δυνατότητα εναρμόνισης των συμφερόντων των δύο ισχυρότερων πυρηνικών δυνάμεων της υφηλίου.
  5. Η Ελλάδα δεν έχει περιθώριο, ούτε κανένα λόγο (τουναντίον μάλιστα) να μην επιδιώξει στενή σχέση κατανόησης και συνεργασίας με τη νέα Κυβέρνηση των Η.Π.Α., διατηρώντας τις παραδοσιακές πολύπλευρες διμερείς σχέσεις με την υπερ­δύ­ναμη. Με τη συνδρομή της πολυπληθούς Ελληνοαμερικανικής ομογένειας και κυρίως των διακεκριμένων μελών της που συντάχθηκαν προεκλογικά με τον Ντ. Τραμπ, θα πρέπει να εγκατασταθεί δίαυλος επικοινωνίας με όλα τα κρίσιμα στελέχη της νέας Αμερικανικής Κυβέρνησης, προς τα οποία πρέπει να παρουσιασθούν τεκμηριωμένα οι ελληνικές ανησυχίες για την εξαιρετικά επικίνδυνη τροπή που έχει πάρει ο αυταρχισμός και ο αναθεωρητισμός (στην ουσία επεκτατισμός) της Τουρκίας, αλλά και ανάλογες απειλές κατά της σταθερότητας και καλής γειτονίας στα Βαλκάνια, που προέρχονται από την Αλβανία και τον σφετεριστικό «Μακεδονισμό» της FYROM. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η Ελλάδα οφείλει να λάβει αντίμετρα (π.χ. veto στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ), αλλά και να απαιτήσει επίδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης από τους εταίρους της.
  6. Μεγάλη σημασία θα έχει για τον τερματισμό του προσφυγικού /μεταναστευτικού κύματος προς τη χώρα μας, η ελπιζόμενη συνεννόηση του κ. Τραμπ με τον Βλ. Πούτιν, ώστε να υπάρξει κοινή στάση για την ειρήνευση και δημοκρατική μετάβαση στη Συρία, αλλά, πριν απ’ όλα βέβαια, την εξάλειψη του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ. Καθοριστική θα είναι σχετικά και η ικανοποιητική ρύθμιση των δίκαιων αιτημάτων των Κούρδων, οι οποίοι έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις χερσαίες επιχειρήσεις.
  7. Καθοριστική θα είναι για τα ελληνικά συμφέροντα η στάση του Προέδρου κ. Τραμπ προς την Τουρκία του Ερντογάν. Ελπίζουμε ότι κάποιες πρώτες δηλώσεις του συμβούλου ασφαλείας του κ. Τραμπ, Μάικλ Φλιν, για τη γεωπολιτική αξία της Τουρκίας, δεν θα αναιρέσουν τη σημασία της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου στην πολιτική των Η.Π.Α. προς την Τουρκία, ούτε θα οδηγήσουν σε βλαπτική για την Ελλάδα ανεκτικότητα της υπερδύναμης απέναντι στον μη αποκρυπτόμενο πλέον τουρκικό επεκτατισμό!  Άλλωστε πιθανότατα οι τυχοδιωκτικές πρωτοβουλίες και η αλαζονεία του Ερντογάν μάλλον θα υπονομεύσουν τις σχέσεις του με τις Η.Π.Α.
  8. Σε κάθε περίπτωση, η χώρα μας πρέπει να καταστήσει εμφανή με έμπρακτο τρόπο την σταθεροποιητική λειτουργία της στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο (τόσο διμερώς με τις χώρες της περιοχής όσο και ως εταίρος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ), λαμβάνοντας ενεργό ρόλο σε κάθε θετική πρωτοβουλία στην ευρύτερη περιοχή. Προϋπόθεση βασική, βέβαια, αποτελεί η οικονομική εξυγίανση και ανάκαμψη της ελληνικής Οικονομίας, για την οποία είναι προφανές ότι απαιτείται πλέον πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας μας.

            Τέλος, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, θα πρέπει να προβληματι­στούμε για τις υπαρκτές αιτίες (πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές) που οδήγησαν στην εκλογή του κ. Τραμπ, αλλά και στην ανοδική πορεία (με προοπτική εξουσίας) και σε Ευρωπαϊκές χώρες πολιτικών κομμάτων που αμφισβητούν την «παγκοσμιο- ποίηση» (όπως εφαρμόζεται) με τα συνακόλουθα φαινόμενα: της παντοδυναμίας των χρηματιστηριακών αγορών, της ισοπέδωσης των εθνικών ταυτοτήτων, της μαζικής και άναρχης μετανάστευσης ιδίως μουσουλμανικών πληθυσμών προς τις Δυτικές χώρες, του τεράστιου ανισοζυγίου δημογραφικής ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες σε σχέση με τις αναπτυγμένες χώρες. Η εύκολη και βολική λύση είναι ο χαρακτηρισμός αυτού του ρεύματος ως ακροδεξιού, ρατσιστικού, αναχρονιστικού και εθνικιστικού- λαϊκιστικού. Οι αφορισμοί αυτοί όμως (συνήθως αριστερά στερεότυπα) ελάχιστα απαντούν στην πραγματική ανάγκη να εξορθολογιστεί και να διορθωθεί η πορεία της ανθρωπότητας προς μία υγιή οικουμενικότητα με διατήρηση της κρατικής κυριαρχίας (στο πλαίσιο, βέβαια, του Διεθνούς Δικαίου), και του εθνικού και πολιτισμικού πλουραλισμού, στη βάση της ελευθερίας, της ισότητας  και της αυτοδιάθεσης, δηλαδή των φιλελεύθερων ιδεών.

keasm

Leave a Reply

Close